Monthly Archives: Luty 2015

Wiercenia obrotowe

Najczęściej stosowane spośród różnych metod wierceń są wiercenia obrotowe. Wiercenie obrotowe polega na tym, że narzędzie wiercące zwane świdrem lub koronką wiertniczą, wykonując ruch obrotowy, skrawa, ściera i kruszy skały na dnie otworu. Ze względu na silę napędową potrzebną do obracania świdra wiercenia obrotowe dzielą się na:

Continue reading

Obudotra stropnicami członowymi

Obudotra stropnicami członowymi w trójkąt charakteryzuje się tym, że głębokość zabioru równa jest połowie długości stropnicy (rys. 8.66). Końce stropnic tak od strony czoła wyrobiska ścianowego, jak i od strony zawału przesunięte są względem siebie w poszczególnych rzędach obudowy o połowę długości stropnicy. Końce dowolnych trzech kolejnych rzędów tworzą trójkąt równoramienny. Jest to najbardziej rozpowszechniona obudowa w wyrobiskach ścianowych prowadzonych z zawałem stropu, zwłaszcza w których pracują kombajny.

Continue reading

Dolnośląskie Zagłębie Węglowe

Dolnośląskie Zagłębie Węglowe – DZW (zał. 3 umieszczony na końcu książki w kieszonce) znajduje się wśród gór Sudetów. Utwory karbońskie Zagłębia dzielą się na karbon dolny – nieproduktywny (kulm) Ł) i karbon górny – produktywny.

Continue reading

Sposoby udostępnienia zauskokowej części złoża

Obecność uskoku jest dużym utrudnieniem dla górników, gdyż w złożu przeciętym uskokami trzeba wykonać dodatkowa wyrobiska udostępniające. Główne roboty udostępniające wykonuje się w takim złożu jak poprzednio. Następnie wykonuje się główne roboty przygotowawcze, do których zalicza się poprzednio wspomniane chodniki piętrowe i podstawowe wykonane w złożu. Gdy chodnik zbliży się do uskoku, trzeba wykonać roboty mające na celu przejście przez uskok – a więc – udostępnienie części zauskokowej złoża. ł Przede wszystkim należy ustalić czy zauskokowa część jest zrzucona w dół, czy wydźwignięta do góry. Często przy uskokach obserwuje się zjawisko tzw. wygięcia, czyli wleczenia (rys. 5.22),

Continue reading

Metoda radioaktywna

Metoda radioaktywna opiera się na własnościach promieniotwórczych niektórych pierwiastków. Zawarte w skorupie ziemskiej pierwiastki promieniotwórcze wysyłają promieniowanie alfa, beta i gamma. Promieniowanie alfa i beta jest bardzo mało przenikliwe, dlatego dla celów poszukiwawczych wykorzystuje się przede wszystkim promieniowanie gamma. Pomiary natężenia promieniowania mogą być wykonywane za pomocą liczników Geiger-Mtillera lub za pomocą odpowiednio czułej aparatury umieszczonej w samolocie bądź w helikopterze. Metoda ta była stosowana tylko do poszukiwań złóż uranu i toru. Praktyka wykazała jednak, że można ją również wykorzystać do poszukiwania nieradioaktywnych pierwiastków, takich jak: tantal, niob, beryl, ołów, złoto, a nawet ropy naftowej.

Continue reading

Obliczanie zasobów kopaliny

Obliczenie zasobów kopaliny polega przede wszystkim na ustaleniu jej objętości w danym złożu (pokładzie), na podstawie map. pokładowych kopaliny i przekrojów geologicznych pokładu w granicach jego występowania na rozpatrywanym obszarze, jak np. na obszarze górniczym istniejącej lub planowanej kopalni.

Continue reading

Przewidywanie stanu zagrożenia w górnictwie

Zebrane w ten sposób materiały pozwoliły na opracowanie środków zapobiegających powstawaniu tąpań oraz umożliwiły zarówno ocenę, jak i przewidywanie i występowanie w pokładach charakteryzujących się trudnymi warunkami górniczymi. Na podstawie uzyskanych danych można określić strefy, a niekiedy i poszczególne miejsca w pokładach, gdzie zachodzi duże zagrożenie występowaniem tąpań. Ma to olbrzymi wpływ na poprawę warunków bezpieczeństwa pracy górników i wcześniejsze ich ostrzeżenie o ewentualnie grożącym zagrożeniu.

Continue reading

Podział próbek w zależności od ich przeznaczenia

Do ustalenia przemysłowej wartości złoża szczególnie ważne jest staranne i umiejętne pobieranie próbek kopaliny użytecznej w czasie poszukiwań górniczych oraz po ich zakończeniu. Rozróżnia się ‚próbki dę> badań stratygraficznych, mineralogiczno- -petrograficznych, chemicznych, technologicznych i specjalnych.

Continue reading

Przebudowa skrzyżowań i rozgałęzień wyrobisk korytarzowych

Szczególnie ostrożnie należy wykonywać przebudowę skrzyżowań i rozgałęzień wyrobisk korytarzowych, zwłaszcza przy słabym stropie, gdyż w takich warunkach spoczywa na obudowie znaczna ilość odprężonej skały.

Continue reading

Długość otworów strzałowych

Ostateczne określenie długości otworów strzałowych związane jest z organizacją robót w szybie. Za najbardziej odpowiednią należy uważać taką długość otworów strzałowych, która zapewnia możliwie najmniejsze zużycie czasu na wykonanie wszystkich czynności związanych z uzyskaniem 1 m postępu szybu, a tym samym pozwoli ną uzyskanie najlepszego tempa budowy szybu. Na podstawie doświadczeń uważa się, że najodpowiedniejsza długość otworów strzałowych wynosi od 1,6 do 3,0 m.

Continue reading

Materiały nitroglicerynowe

Materiały nitroglicerynowe. Podstawowym składnikierfi materiałów wybuchowych nitroglicerynowych jest nitrogliceryna. Nitroglicerynę (trójnitroglicerynę) o wzorze C3H5(0N02)3 otrzymuje się przez działanie mieszaniną stężonych kwasów azotowego i siarkowego na glicerynę. Nitrogliceryna jest cieczą oleistą cięższą od wody o smaku słodkawym. W większych ilościach jest trująca, w mniejszych natomiast powoduje silne bóle głowy wskutek obniżenia ciśnienia krwi, spowodowanego rozszerzeniem naczyń krwionośnych. Jest ciałem silnie wybuchowym, bardzo wrażliwym na bodźce mechaniczne i cieplne. Cienka warstwa nitrogliceryny spala się spokojnie, natomiast grubsza warstwa uderzona, ogrzana powyżej 218°C lub zapalona, wybucha gwałtownie. Czysta nitrogliceryna zamarza w temperaturze + 8°C i staje się wtedy bardzo niebezpieczna. Prędkość detonacji nitrogliceryny wynosi do 8000 m/s, temperaturę wybuchu osiąga około 4200°C, ciśnienie gazów około 20 MPa, ‚

Continue reading

Głębokość szybów

Głębokość szybów jest także różna. W polskich zagłębiach węglowych szyby osiągają głębokość 1200 m, w radzieckich, niemieckich i belgijskich kopalniach węgla 1200 do 1400 m. W polskich kopalniach rud miedzi głębokości szybów dochodzą do 800 m, a w kopalniach soli od 200 do 600 m. W kopalniach rud innych krajów spotyka się szyby sięgające 1500 m, a w Afryce Południowej nawet 2900 m, np. koło Johannesburga. Głębokości szybów nie należy jednak uważać za równoznaczne z glęboko- śęiami robót podziemnych, które są prowadzone jeszcze głębiej, np. w indyjskich i południowoafrykańskich kopalniach złota roboty górnicze prowadzone są na głębokości około 3000 m.

Continue reading