Głębienie szybu

Szyb w części zamrożonej głębi się przez wybieranie skały: – krótkimi odcinkami około 3,5 m i następnie wykonuje się obudowę ostateczną, – długimi odcinkami do 200 m, wzmacniając ociosy obudową, a następnie wykonuje się obudowę ostateczną bardzo często zamiast obudowy tymczasowej wykonuje się krótkimi odcinkami tzw. obudowę wstępną z cegły klinkierowej lub prefabrykatów betonowych tzw. paneli obudowa ta stanowi część obudowy ostatecznej.

W pierwszym przypadku obudowę ostateczną wykonuje się z dna szybu i pomostów przekładanych w szybie, w drugim przypadku obudowę wykonuje się z tzw. pomostu wiszącego.

Urabianie skały. Skałę zamrożoną, łatwo urabialną (kurzaw- kową, miękkie iły), urabia się najczęściej za pomocą młotków mechanicznych o masie 18 i 26 kg. Nie zamrożoną skałę w środku szybu urabia się łopatami i kilofami. Skały bardziej zwięzłe i zamrożone, jak wodonośne piaskowce i wapienie, urabia się materiałami wybuchowymi, jednak z pewnymi ostrożnościami ze względu na możliwość uszkodzenia rur mrożeniowych znajdujących się w skale niedaleko od wylotu szybu.

Urobioną skałę ładuje się do kubłów i wyciąga na powierzchnię. W czasie urabiania normalny skład obsady jest taki, że na dwu górników urabiających skałę młotkami mechanicznymi daje się jednego ładowacza.

Wykonywanie obudowy ostatecznej. Wykonywanie obudowy ostatecznej jest czynnością szczególnie odpowiedzialną w szybach zgłębianych metodą zamrażania skał. W czasie bowiem wykonywania obudowy ciśnienie skał otaczających przejmuje na siebie ‚ płaszcz zamrożonej skały. Obudowa zaś przejmuje ciśnienie dopiero po upływie pewnego czasu, po odmrożeniu górotworu. Wtedy występuje moment krytyczny, w którym w razie źle dobranej lub wykonanej obudowy może dojść do zniszczenia całego szybu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *