HDCVI

Górnośląskie Zagłębie Węglowe

Zachodnia granica występowania górnego karbonu biegnie mniej więcej przez Pyskowice, Sośnicowice i Racibórz do Hlu- czyna. W południowej części Zagłębia karbon produktywny leży na znacznej głębokości pod miocenem, jednak zasięg jego nie został dotąd dokładnie zbadany i ustalony. Północno-wschodnia granica Zagłębia biegnie od Tarnowskich Gór przez okolice Strzemieszyc i Krzeszowic.

Na podstawie ukształtowania tektonicznego, różnic petrograficznych oraz różnic w skamieniałej florze i faunie, karbon produktywny Górnośląskiego Zagłębia Węglowego dzieli się na trzy grupy warstw: łękową, siodłową i brzeżną grupy te dzielą się na warstwy, a te z kolei na pokłady o różnej węg 1 onośnościI). Jedynie grupa warstw siodłowych nie dzieli się na warstwy i w skład tej grupy wchodzą tylko warstwy siodłowe.

W Górnośląskim Zagłębiu Węglowym używa się liczbowej nomenklatury pokładów. W okresie przedwojennym nie usystematyzowano pod względem stratygraficznym i nie zidentyfikowano występujących pokładów na terenie Górnośląskiego Zagłębia Węglowego. W Polsce Ludowej podjęto badania w tej dziedzinie, w wyniku których opracowano systematykę stratygraficzną pokładów węglowych dla całego terenu Górnośląskiego Zagłębia Węglowego z jednoczesnym wprowadzeniem nomenklatury liczbowej pokładów węgla. Nomenklatura ta opiera się na trzycyfrowej numeracji pokładów, przy czym pierwsza cyfra oznacza numer serii warstw, a dwie następne – kolejny numer pokładu w danej serii.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *