Bokserska Office & Distribution Center

Podział próbek w zależności od ich przeznaczenia

Do ustalenia przemysłowej wartości złoża szczególnie ważne jest staranne i umiejętne pobieranie próbek kopaliny użytecznej w czasie poszukiwań górniczych oraz po ich zakończeniu. Rozróżnia się 'próbki dę> badań stratygraficznych, mineralogiczno- -petrograficznych, chemicznych, technologicznych i specjalnych.

Próbki do badań stratygraficznych pobiera się w skalach osadowych w celu scharakteryzowania skały pod względem litologicznym i określenia jej wieku geologicznego przez zbadanie zawartych w niej skamieniałości.

Próbki do badań mineralogiczno-petrograficznych pobiera się w celu określenia składu mineralnego, struktury i tekstury badanej skały, co umożliwia ustalenie rodzaju skały oraz dokonania wstępnej oceny jej technicznych lub technologicznych własności.

Próbki do badań chemicznych służą do określenia składników kopaliny użytecznej, czyli zawartości w niej różnych składników chemicznych. Próbki do badań technologicznych {technicznych) służą do określenia fizycznych i technologicznych własności zbadanej skały oraz do ustalania ewentualnych sposobów wzbogacania (przeróbki) kopaliny, czyli mają na celu ustalenie jej jakości i przydatności jako surowca. Próbki technologiczne mają masę od kilkuset kilogTamów do kilkudziesięciu ton. Badania przeprowadza się w skali laboratoryjnej, pólprzemysłowej i przemysłowej.

Ze względu na sposób pobierania dzieli się próbki na odosobnione i metodyczne, jeżeli kopalina nie ma zastosowania w stanie surowym. Próbki odosobnione pobiera się z różnych punktów naturalnego lub sztucznego odsłonięcia kopaliny użytecznej jako próbki wstępne do celów orientacyjnych.

Próbki metodyczne pobiera się według z góry określonego planu, w sposób umożliwiający uzyskanie pełnego obrazu zmienności kopaliny w złożu. Jednym z najlepszych sposobów pobierania próbek metodycznych jest sposób bruzdowy (rys. 3.47). Próbkę pobiera się w ten sposób, że od stropu do spągu wycina się w pokładzie prostopadle do uwarstwienia prostokątną bruzdę c o wymiarach zależnych od stopnia niejednorodności kopaliny. Przed pobraniem próbki należy w części pokładu przeznaczonego do pobrania próbki usunąć zwietrzały węgiel do głębokości co najmniej 50 cm. Drugim sposobem pobierania próbek metodycznych jest sposób punktowy. Na rys. 3.48a, b, c czarne punkty oznaczają miejsca pobierania próbek. Polega on na pobieraniu z różnych miejsc ścian wyrobiska jednakowej ilości kopaliny użytecznej z wielu punktów regularnie rozmieszczonych, wyznaczonych za pomocą siatki geometrycznej. Każdą próbkę poddaje się- badaniom.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *