maseczki antywirusowe wielokrotnego użytku koronawirus

Wiercenie obrotowo-okrętne

Wiercenie obrotowo-okrętne wykonuje się ręcznie przy głębokościach nie przekraczających 50 m. Zazwyczaj stosowany bywa jednak sposób ręczno-mechaniczny, gdzie wiercenie świdrem łyżkowym prowadzi się ręcznie, natomiast wyciąganie przewodu, urobku itp. wykonuje się mechanicznie.

Wiercenia udarowe wykonuje się wyłącznie dłutem za pomocą urządzeń mechanicznych, Dłuto zawiesza się na (żerdziach) sztywnym przewodzie, rzadziej na linie. Urobek zmieszany z dolaną do otworu wodą (gdy przewiercane skały nie są zawodnione) wydobywa się za pomocą łyżki.

Wiercenie obrotowe stosowane jest przy wierceniach tylko wtedy, gdy projekt wiercenia badawczego przewiduje pobieranie rdzenia z pewnych warstw skalnych. Prowadzi się wówczas wyłącznie wiercenie obrotowe rdzeniowe.

W czasie wierceń badawczych pod szyb należy bardzo sumiennie pobierać próby i dokładnie określać głębokość ich pobrania, gdyż ma to wpływ na przebieg i wybór metody głębienia.

Zasadniczą czynnością obok pobierania próbek skal jest określenie stosunków wodnych w otworze. Jest to czynność bardzo ważna, gdyż decyduje o wyborze metody głębienia szybu. Aby określić stosunki wodne w otworze, wszystkie otwory badawcze, pod szyby (z- wyjątkiem otworów rdzeniowych) wierci się bez płuczki (na sucho). Stwierdzenie warstw wodonośnych odbywa się przez obserwację pierwszego pojawienia się wody w otworze i przez określenie jej ciśnienia hydrostatycznego. Po nawierceniu warstw wodonośnych należy je przewiercić aż do warstwy wodo- nieprzepuszczalnej. Następnie wiercenie należy wstrzymać, by określić ciśnienie hydrostatyczne wody i zmierzyć jej wydatek.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *